پیرمردها سرزمینی ندارند

نکته یک:وبلاگ اصلی من این نیست نیست ولی به دلایلی که تا چند ثانیه دیگه

می فهمید از اون وبلاگ نمی شد برای شرکت در مسابقه استفاده کرد

به همین خاطراین وبلاگُ برای شرکت در مسابقه ساختم.

نکته دو:اسم وبلاگ برداشت من از شباهت بین فیلم و نشریه همشهری جوانه.

نکته سه:هر کاری کردم نتونستم از این خلاصه تر بنویسم.

چرا همشهری جوان می خوانم؟(می خوانیم؟)

در این یادداشت می شود خیلی خودمانی با عباراتی نظیر

«همشهری جوان تهشه»،«خوراکه لامصب،خیلی

باحاله،طنز می نویسه»یا«only for you

hamshahri javan» متنی عشقولانه

 بدون هیچ دلیل منطقی نوشت و تمام(اگرقرار بود در

مورد نشریه ای مثل چلچراغ چنین مطلبی بنویسم حتما

 ازاین ادبیات برای تنظیم آن استفاده می کردم) اما نشریه

ای مانند همشهری جوان دارای چنان بار محتوایی است

که می توان صفحات متوالی در مورد آن مطلب نوشت.

الف) جذابیت بصری:

1- طرحهای جلد زیبا و ابتکاری،استفاده از برنامه های

 گرافیکی در طراحی جلد که با ایده های بکری در

هم آمیخته ودرنگاه اول مخاطب نا آشنا را جذب می کند.

البته در این قسمت توجه طراح خوب مجله آقای

دوست محمدی را به این نکته جلب می کنم که هر گاه

 این طرحها برای مخاطب ما به ازای بیرونی داشته

 وآشنایی زدایی شده ،مورد استقبال بیشتری قرار

گرفته است مثال بارز طرح جلد یانگولیزا است که از

 نقاشی معروف داوینچی استفاده شده و بازخوردهای

آن موید این مطلب است،این طرح وقتی با طرحهای

 دیگر مثله خانه تکانی  یا جوانهای امروزی که

طرحهایی صرفا ایده محورند مقایسه می شود ،نکته

عنوان شده واضحترومشخص تراست.

2- استفاده از رنگهای شاد و گرم که بصورت

ناخود آگاه به مخاطب آرامشی درونی می دهد(شاید قدغن

بودن این رنگها برای نسل من و قبل از من وبه کار

گیری از آنها به نوعی جسارت محسوب شده و نسل

 ما هم که همیشه درمقابل هر جسارتی چه درست و

 چه نادرست زانو هایمان سست شده و لرزیده).

3- سبک جدید صفحه بندی(برخلاف بعضی از نشریات

یا روزی نامه ها)در خدمت مطالب بوده و با توجه

به نوع مطالب تغییرکرده وبراستفاده از سبک متداومی

 پا فشاری نمی شود.

4- چاپ با کیفیت صفحات و عکسها،و جنس مناسب

کاغذ(این مطلب قائل به عالی بودن چاپ نیست بلکه

با توجه به دیگر نشریات مکتوب و مقایسه با آنهاست.)

ب) جذابیت محتوایی:

بی شک نام موسسه همشهری خود مانند علامت

استانداردی برسر دریک نشریه است که می تواند

 مخاطب را به خواندن مطلبی با کیفیت حداقل متوسط

 یا متوسط به بالا دعوت وترغیب کند.

1- استفاده از زبان طنز در گزارشها و مطالب،البته

 طنزی که هیچگاه به ورطه هجووهزل کشیده نشده

ودرحد طنزی اجتماعی وسالم (تقریبا گل آقایی) باعث

دلزدگی مخاطب نمی شود.

2- به روز بودن مطالب سرویسهای سینمایی و

ورزشی و بررسی سریع موضوع روز آن سرویس.

3- مصاحبه هایی که در مرز تخصصی وعمومی

 بودن راه رفته و به هیچ سو نلغزیده ومصاحبه شونده

 را در مقابل دید مخاطب قرار می دهد.

4- در انتها مهم ترین نکته ای که می توان در

مورد جذابیت محتوایی نشریه عنوان نمود هم

 دغدغگی و هم دردی مشکلات نویسنگان با قشر

اعظمی از جوانان است که متاسفانه به آنها توجهی

نمی شود.

در کناراین دو قسمت اصلی به چند نکته فرعی نیز

می توان اشاره کرد:

تحصیلات:با توجه به مطالبی که گاهی در یادداشتها

 وقسمتهای مختلف نشریه نوشته می شود می توان

حدس زد(تاکید می کنم حدس زد) که سطح تحصیلات

نویسندگان نشریه بالا باشد(فوق لیسانس به بالا) نوع

 تفکرات،خلاقیتها ودلمشغولیهای نویسندگان نیز گاه

بیان کننده این مطلب است.

قیمت:در اینکه قیمت مجله با توجه به تورم،تعداد

 صفحات،تمام رنگی بودن آن بسیار مناسب است چ

شکی نیست که البته این نکته را می توان از مزایای

 زیر مجموعه بودن در موسسه ای چون همشهری دانست.